Dom

Czy można używać takiego samego  papieru szlifierskiego do różnych materiałów?
Co decyduje o tym, że uzyskujemy mniej lub bardziej gładką powierzchnię, po wykonaniu obróbki szlifierskiej? I jeszcze, czy zawsze, do każdej czynności związanej ze szlifowaniem, potrzebny jest fachowiec?

Papier szlifierski jest wykonany z papieru lub płótna, na które jest naklejone ścierniwo (nasyp). Ścierniwem jest przeważnie korund lub karborund.  Papiery produkuje się jako zwykłe
lub wodoodporne w kilku formach: w formie arkusza, jako taśma,  naklejone na rolki lub tarcze szlifierskie. Materiał można szlifować ręcznie lub mechanicznie, za pomocą urządzeń mechanicznych – szlifierek. Obróbka ścierna większości materiałów przebiega w podobny sposób, choć wymaga użycia materiałów o różnej ziarnistości. W produkcji, jest stosowane głównie szlifowanie mechaniczne. Szlifowanie ręczne wykonuje się tylko przy drobnych poprawkach.

W zależności od tego, jaką praca jest do wykonania, jakiej twardości materiał będzie poddany obróbce szlifierskiej oraz jaki ma być efekt końcowy, dobiera się papier ze ścierniwem o odpowiedniej granulacji. Szlifując papierami o grubych ziarnach, w trakcie pracy ściera się więcej obrabianego materiału, dlatego do obróbki wstępnej zawsze stosuje się papiery szlifierskie gruboziarniste. Dążąc do gładszych powierzchni należy używać coraz drobniejszych papierów. Bardzo dobre efekty i gładkie uzyskuje się szlifując (polerując) bardzo drobnym papierem “na mokro’.

Znajomość sztuki “szlifowania” przyda się w wielu sytuacjach życia codziennego. Gdy pojawi się zadzior na meblach, albo gdy trzeba zedrzeć stary lakier przed położeniem nowego, dobrze wiedzieć jak to zrobić samemu. Warto mieć w domu kilka kawałków papierów szlifierskich o różnej ziarnistości, a fachowcom zostawić takie prace, które wymagają bardziej złożonej obróbki oraz użycia urządzeń mechanicznych.

Comments are closed.